Tilotarmed 20% محلول تزریقی

Tilosin باز 200mg

ویژگی‌های فارماکولوژیک

Tilosin، ماده موثره محلول تزریقی Tilotarmed %20، یک آنتی‌بیوتیک از گروه ماکرولید است که از کشت‌های Streptomycesfradiae به‌دست می‌آید. این دارو با اتصال به زیرواحد ریبوزومی 50S در باکتری‌ها و جلوگیری از سنتز پروتئین اثر باکتریواستاتیک نشان می‌دهد. Tilosin عمدتاً بر باکتری‌های گرم مثبت اثر نشان می‌دهد. باکتری‌های عمده حساس به Tilosin عبارت‌اند از: Mycoplasma spp.، Leptospira spp.، Erysipelotrix rhusopathie، Morexella bovis، Borrelia anserina، Arcanobacterium pyogenes، Clostridium spp.، Actinomyces spp.، Bacillusspp.، Streptococcus spp.، Staphylococcus spp.، Fusobacterium necrophorum، Pasteurella spp.، Bordetella bronchiseptica، Treponemahyo dysenteria. Tilosin به‌ویژه در عفونت‌های ایجادشده توسط Mycoplasma gallisepticum کاملاً موثر است. در میان سویه‌های Staph. aureus ممکن است سویه‌های مقاوم پدید آید. Nocardiaspp.، Pseudomonasspp.، Chlamydia spp.، Mycobacterium spp.، Enterobacteriaceae، B. fragilis، E. coli، Klebsiella s pp. مقاوم هستند. tilosin که از راه داخل عضلانی به میزان 15 mg/kg به بزها داده شود، در عرض 2 ساعت به غلظت متوسط سرم خونی 1.5 µg/kg’لیک می‌رسد. حتی در دوز 0.1-0.5 µg/kg که حداقل غلظت خونی مهارکننده بر باکتری‌های حساس است، می‌تواند به‌آسانی بر مایکوپلاسماها اثر بگذارد. همچنین مشخص شده است که نیمه‌عمر پلاسمایی آن 4-5 ساعت است. tilosin جذب‌شده آزادانه در سراسر بدن توزیع می‌شود. از طریق ادرار و مجرای صفراوی دفع می‌شود. به میزان قابل توجهی به شیر و تخم‌مرغ منتقل می‌شود.

محل مصرف و اندیکاسیون‌ها

در گاو، گوسفند و بز برای پنومونی، برونکوپنومونی، پوسیدگی سم (پودودرماتیت نکروتیک)، دیفتری گوساله، دیسانتری، متریت، ماستیت حاد، لپتوسپیروز، انتریت، آرتریت، آگالاکسی، درد ریه بز و سایر عفونت‌های دستگاه تنفسی، دستگاه گوارش و بافت نرم ناشی از باکتری‌های حساس؛ در سگ و گربه برای عفونت‌های دستگاه تنفسی، التهاب گوش خارجی، لپتوسپیروز و عفونت‌های باکتریایی ثانویه همراه با بیماری‌های ویروسی؛ در بوقلمون به‌ویژه برای CRD و عفونت‌های دستگاه تنفسی، دستگاه گوارش و بافت نرم در درمان به‌کار می‌رود.

شکل و دوز مصرف

در صورتی که از سوی دامپزشک به‌گونه دیگری توصیه نشده باشد؛
دوز فارماکولوژیک: در گاو به میزان 4-10 mg/kg وزن زنده/روز، در گوسفند، بز، گربه، سگ و بوقلمون به میزان 10 mg/kg وزن زنده/روز مصرف می‌شود. این فرآورده در تمام حیوانات هدف به‌صورت داخل عضلانی (im) مصرف می‌شود. دوز عملی از راه داخل عضلانی؛ برای گاو به ازای هر 100 kg وزن زنده 2-5 ml، برای گوسفند-بز به ازای هر 40 kg وزن زنده 2 ml، برای گربه-سگ به ازای هر 10 kg وزن زنده 0.5 ml، برای بوقلمون به ازای هر 5 kg وزن زنده 0.3 ml مصرف می‌شود. برای درمان، مصرف به‌مدت 5-6 روز کافی است. در یک محل تزریق نباید در گاو بیش از 10 ml’ و در گوسفند و بز بیش از 5 ml’ تزریق شود. در صورت لزوم باید دوز کل تقسیم شده و به نقاط مختلف تزریق شود.

هشدارهای مربوط به باقیمانده دارو در مواد غذایی
مدت زمان پاکسازی باقیمانده دارو (İ.K.A.S.)؛ گاو، گوسفند و بزهایی که برای گوشت پرورش می‌یابند نباید پیش از گذشت 28 روز و بوقلمون‌ها نباید به‌مدت 5 روز در طول درمان و پس از آخرین مصرف دارو به کشتار فرستاده شوند. شیر به‌دست‌آمده در طول درمان و به‌مدت 4 روز (8 دوشش) پس از آخرین مصرف دارو نباید برای مصرف انسانی عرضه شود.
موارد منع مصرف
در دوزهای درمانی در گونه‌های هدف منع مصرفی وجود ندارد. Tilosin هرگز نباید به اسب‌ها (تک‌سمی‌ها) داده شود. مصرف آن به‌صورت داخل وریدی (iv.) در گاو موجب شوک، تنگی نفس و افسردگی می‌شود. به همین دلیل، در گاو نباید از راه داخل وریدی مصرف شود.

شکل عرضه تجاری
در فلاکون‌های کهربایی‌رنگ 20 ml، 50 ml، 100 و 250 ml’لیک در جعبه مقوایی