Oksifish پریمیکس دارویی دامپزشکی

%75 اکسی‌تتراسایکلین 

موارد و اندیکاسیون‌های مصرف

پریمیکس دارویی دامپزشکی OKSIFISH %75، عمدتاً در ماهیان آب شیرین و آب شور (سی‌بریم، سی‌باس، مرجان) در برابر بسیاری از باکتری‌های گرم مثبت و گرم منفی عامل بیماری‌ها مؤثر است. در گونه‌های ماهیان آب شیرین و آب شور پرورشی، برای درمان بیماری‌های زیر به کار می‌رود: Furunkulosis (Aeromonas salmonicida)، سپتی‌سمی هموراژیک باکتریایی (Aeromonas hydrophila, Pseudomonas sp.)، بیماری کلومناریس (Flexibacter columnaris)، بیماری دهان قرمز (Yersinia ruckerii)، بیماری‌های استرپتوکوکی (ß همولیتیک و غیرهمولیتیک streptococ sp.)، ویبریوزیس آب سرد (Vibrio anguillarum)، بیماری آب سرد (Rainbow trout fry syndrom)، سندرم بچه‌ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Cytophaga psycrophila)، سپتی‌سمی Pseudomonas (winter disease)، بیماری زخم (Haemeophylus piscium).

بسته‌بندی

100 gr، 500 gr، 1 kg، 5 kg و 25 kg.

ویژگی‌های فارماکولوژیک

اکسی‌تتراسایکلین که ماده مؤثره OKSIFISH %75 پودر خوراکی/پریمیکس دارویی دامپزشکی است، آنتی‌بیوتیکی با طیف اثر گسترده از گروه تتراسایکلین است. در برابر تعداد زیادی از باکتری‌های گرم (+) و (-) اثر باکتریواستاتیک نشان می‌دهد. آنتی‌بیوتیک‌های این گروه به‌صورت برگشت‌ناپذیر به گیرنده‌های موجود در زیرواحد 30S ریبوزوم‌های باکتری حساس که با سلول‌های پستانداران تفاوت دارد متصل شده و از سنتز پروتئین که برای باکتری حیاتی است جلوگیری می‌کنند. بدین ترتیب رشد و تکثیر باکتری که سنتز پروتئین آن مختل شده مختل می‌شود. باکتری‌های حساس به اکسی‌تتراسایکلین در زیر ارائه شده‌اند؛
باکتری‌های هوازی گرم (+) (Bacillus sp., Corynebacter sp., Erysipelotrix rhusiopathiae, Listeria monocytogenes و Streptococcus sp؛ باکتری‌های گرم (-) (Actinobasiller, Bordetella sp., Francisella tularensis, Haemophylus sp., Pasteurella multocida, P.hemolytica, Yersinia, Camphylobacter fetus, Borrelia, Leptospira و Moraxella bovis)؛ باکتری‌های بی‌هوازی (Actinomyces با گونه‌های Fusobacterium) و اثر آن بر Chlamydia sp., Ehrlichia sp., Coxiella burnetti و Anaplasma در حد خوبی است.
به دلیل مقاومت اکتسابی، اثر آن بر استافیلوکوک‌ها، انتروکوک‌ها و Enterobacter sp., E.coli, Klebsiella sp., Proteus sp., و گونه‌های Salmonella موجود در خانواده Enterobakteriae می‌تواند متغیر باشد. به همین ترتیب اثر آن بر Bacteroides sp. و گونه‌های Clostridium از میان باکتری‌های بی‌هوازی نیز متغیر است.
Mycobacterium sp., Proteus vulgaris, Pseudomonas aeroginosa, Serratia sp., Mycoplasma bovis و M. hyopneumoniae مقاوم به تتراسایکلین‌ها در نظر گرفته می‌شوند.
هنگامی که از راه خوراکی تجویز شود به‌اندازه کافی به‌سرعت جذب شده و در سراسر بدن توزیع می‌شود و نیمه‌عمر آن در خون در گونه‌های مختلف حیوانی بین 6-8 ساعت است. برای حفظ غلظت خونی مؤثر، لازم است تجویز در فواصل 12 ساعت تکرار شود. در غلظت‌های مؤثر به پلور، صفاق و مایع مغزی-نخاعی نفوذ می‌کند. در کبد، طحال، پروستات، صفرا و ادرار تجمع می‌یابد. پروفایل فارماکوکینتیک ذکرشده از نظر درمان عفونت‌های سیستمیک حائز اهمیت است. اکسی‌تتراسایکلین عمدتاً همراه با ادرار و به میزان کمتر از راه صفرا دفع می‌شود. به همین دلیل در ناراحتی‌های دستگاه ادراری و عفونت‌های کبدی کاملاً مؤثر است. بخشی که از راه صفرا دفع می‌شود از روده‌ها بازجذب شده و وارد گردش روده‌ای-کبدی می‌شود.
فراهمی زیستی سیستمیک اکسی‌تتراسایکلین پس از تجویز خوراکی در ماهیان سالمون حدود % 25 و در قزل‌آلاها حدود % 30 است. شوری آب اثری بر فراهمی زیستی نشان نمی‌دهد. دفع دارو در ماهیان نیز از راه کلیه‌ها و همراه با ادرار صورت می‌گیرد.